Dansen in het stof

Dansen in het stof is het verhaal van een jonge student biologie, die op 18 maart 1986 naar Kameroen vertrekt voor acht maanden onderzoek aan olifanten. Hij stapt een nieuw leven in, met een loodzware koffer maar bedenkelijk weinig echte bagage. Zó uit een beschermd nest de bush van Afrika in: het recept voor avonturen, ongelukken, frustraties en ontdekkingen. Een ontgroening die hem zal vormen voor de rest van zijn leven.

 

Stofstormen, achtervolging door humeurige olifanten, beschuldigingen van spionage, een verblijf in de gevangenis, beschietingen, malaria en mislukkingen in het onderzoek worden afgewisseld met fascinerende ontdekkingen van de schoonheid van Afrika en kleurrijke ontmoetingen met allerlei Afrikanen. Langzaam maar zeker verruilt de student zijn heimwee naar huis voor heimwee naar Afrika.

 

Daarbij is belangrijk te onthouden dat Dansen in het stof zich afspeelt in 1986. Een ander tijdperk, voor Europa maar zeker voor Afrika. In ruim 25 jaar is er ongelofelijk veel veranderd. Waar nu ook de meeste Kameroeners een mobieltje hebben was er toen in het uiterste noorden van Kameroen geen sprake van telefonie. Slechts enkele organisaties beschikten over een radioverbinding. Computers bestonden niet en onze algemene kennis van andere landen en volken was onvoorstelbaar veel kleiner dan in ons tijdperk van Youtube, internet en 24/7 televisie. Het geloof in de maakbare samenleving was springlevend, en stuurde ons doen en laten, ook in de ontwikkelingssamenwerking.

 

En waar universiteiten zich nu onderscheiden met hun uitgebreide programma’s voor internationale uitwisseling en stages was zoiets in 1986 eerder uitzondering dan regel. Langjarige studentenprogramma’s, zoals het CML-programma uit Dansen in het stof waren experimenten, goedbedoeld maar vaak gammel van opzet, met alle risico’s van dien. Studenten waren pioniers en drukker met overleven dan met onderzoek. Toen een bron van frustratie, nu een schat aan herinneringen.

 

Dansen in het stof is non-fictie. De in het boek beschreven personen bestaan en geen voorval is verzonnen. Maar de beschrijvingen, karakteriseringen en dialogen vloeien voort uit de herinneringen van de auteur en blijven daarmee volledig zijn verantwoordelijkheid.

 

De schrijver werd voor Dansen in het stof  geïnspireerd door de Britse schrijver en antropoloog Nigel Barley, die in ‘The innocent anthropologist - tales from a mudhut’ op hilarische wijze zijn eigen Kameroense ontgroening beschrijft. Voor wie na Dansen in het stof de smaak van Kameroen te pakken heeft…